Chodzi w projekcie zwłaszcza o teksty, które rezonują z młodą publicznością. W jego centrum nie stoi kuratorski konserwatyzm, lecz próba odczytania wielkich dzieł przez pryzmat współczesnej myśli, technologii i estetyki, tak jak sugeruje sama nazwa projektu – „3.0”: jak w sieci Web 3.0 – nie tylko odbiór, ale współtworzenie i dialog.
W ujęciu dyrektora Jana Nowary projekt ma ambicję przekroczenia tradycyjnego „muzealnego” traktowania klasyki:
„…Klasyka 3.0 ma ambicje znalezienia się w tej bardzo współczesnej przestrzeni: wirtualnej, elektronicznej, estetycznej i myślowej… jest adresowany do ludzi młodych — pytanie, jak budować mosty pomiędzy dawnymi wiekami a współczesnymi ludźmi młodymi.”
2025: rok premiery „Fausta” i poszerzonych działań
W poprzedniej edycji (2025) projekt objął 19 wydarzeń, których wspólnym celem było właśnie dotarcie do nowych odbiorców i reinterpretacja klasycznych tekstów: od konkursów graficznych i etiud teatralnych po podcasty, debaty czy performanse.
To był rok, w którym duch Goethego stał się centralnym punktem programu: premiera „Fausta” w reż. Jana Nowary, międzynarodowy konkurs graficzny, cykl podcastów, panel telewizyjny i etiudy teatralne – wszystko po to, by klasykę traktować jako żywy punkt wyjścia do współczesnej rozmowy.
Sezon 2026: kontynuacja i nowe premiery w rytmie klasyki
W 2026 roku projekt Klasyka 3.0 rozwija się w spójną panoramę klasycznych tytułów, które będą pokazywane, reinterpretowane i opowiadane w nowy sposób:
Spektakle i premiery
- Próby do „Tanga” Mrożka w reżyserii Marcina Sławińskiego już trwają, a premiera zaplanowana jest na 28 marca, z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru — to ważny moment otwarcia sezonu.
- W planach jest także pierwsza na świecie adaptacja „Inferno” Augusta Strindberga w reżyserii Radka Stępnia — projekt bardzo oczekiwany w środowisku.
- Jesienią i zimą teatr przygotowuje swoje czytanie „Klątwy” Wyspiańskiego, które pozostaje w ścisłej relacji z ideą projektu jako klasyczne przesłanie we współczesnym kluczu.
Wszystkie te realizacje wpisują się w model „KLASYKI 3.0” — traktowane jako przestrzeń, w której klasyczne treści zestawione są z nowymi formami wyrazu i sposobami odbioru.
Główne punkty programu Klasyki 3.0 w 2026
Wśród kluczowych wydarzeń znalazły się:
- MROŻEK_ETD – konkurs etiud inspirowanych twórczością Mrożka (24 IX)
- WYSPIAŃSKI 3.0 – performans (22 XI)
- WYSPIAŃSKI/VIZUAL – wystawa (28 XI)
- Podcast „Klasyka 3.0” – planowane 6–8 odcinków w sezonie 2026
Te działania łączą klasykę z nowymi mediami: audio, obrazem, performansem — w wielokanałowej narracji, która pragnie dotrzeć do młodszych widzów i użytkowników kultury.
Partnerstwa – klasyka w ruchu
Spektakle z repertuaru Siemaszkowej będą prezentowane także na scenach partnerskich teatrów, co wpisuje się w ideę wymiany artystycznej i szerokiego dialogu:
- Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie
- Teatr Witkacego w Zakopanem
- Teatr im. Juliusza Osterwy w Lublinie
- Teatr im. Stefana Żeromskiego w Kielcach
Równocześnie trzy spektakle teatrów partnerskich odwiedzą rzeszowską scenę, co tworzy sieć współpracy instytucjonalnej i artystycznej na poziomie ogólnopolskim.
Ważne działania edukacyjne i środowiskowe
Do stałych komponentów projektu należą:
- Scena Nowej Dramaturgii – Teatralny Speed Dating (7–8 marca): dwudniowe spotkania dramatopisarzy i reżyserów pod okiem mentorów.
- Program Nowe Przestrzenie Siemaszkowej (kontynuacja wcześniejszych działań edukacyjnych i warsztatowych): warsztaty, festiwale i spotkania literackie.
Podsumowanie: co oznacza „Klasyka 3.0”?
To przede wszystkim próba redefinicji klasyki jako kulturowego medium, które może być dialogiem, inspiracją i punktem wyjścia do rozmowy o dziś — nie tylko między pokoleniami, ale także między różnymi językami sztuki. Ten projekt pokazuje, że klasyka może żyć, rozwijać się i tworzyć wspólne doświadczenia sceniczne oraz interdyscyplinarne, które rezonują z nowymi odbiorcami.
Teatr Siemaszkowej