Spektakl opowiada o Janie, niemłodym już żołnierzu, który wiele przeżył, zaznał głodu, cierpienia, samotności, biedy i porażki. Mimo przeciwności losu wciąż marzy o wielkiej miłości, która wypełni pustkę w jego sercu.
Pewnego razu Janek spotyka w lesie szkaradną Czarownicę, która obiecuje mu górę złota w zamian za przyniesienie krzesiwa. W tym celu żołnierz musi dostać się pod starą wierzbę, gdzie ukryty jest skarb oraz tytułowe krzesiwo, a jego wartownikiem jest straszny pies… Czy żołnierz zdobędzie krzesiwo i skarb pokonując nieustraszonego strażnika? Co będzie dalej? Czy — jak w każdej bajce — spotka i poślubi piękną królewnę? Tego wszystkiego dowiecie się z naszego KRZESIWA! Przedstawienie w prosty, łagodny i przystępny sposób przedstawia ważne wartości i uczucia takie jak dobro i zło, przyjaźń, strach i samotność. Przekonuje, że dobroduszność, ciepło, miłość i cierpliwość są najlepszymi sprzymierzeńcami marzeń i osiągania wyznaczonych celów.
KRZESIWO zrealizowane jest w konwencji teatru lalkowego, wszystkie elementy świata przedstawionego zamknięte są w linearnej opowieści snutej przez lalkowych bohaterów animowanych przez aktorów – lalkarzy. W spektaklu KRZESIWO można zobaczyć różne rodzaje lalek: jawajki, lalki stolikowe, marionetki sycylijskie i lalki cieniowe oraz grę w masce.
Premiera
Twórcy
tekstHANS CH. ANDERSEN
przekładFRANCISZEK MIRANDOLA
scenariusz i reżyseriaSEWERYN MROŻKIEWICZ
scenografia, lalki i kostiumyRAFAŁ BUDNIK
muzykaANNA MANSFELD
asystent reżyseraKAMIL KRÓL
inspicjentMIŁOSZ SADOWSKI
wykonanie muzyczneANNA MANSFELD (pianino), KATARZYNA GÓRSKA (wiolonczela)
„[…] hierarchiczność w instytucji teatralnej próbuje rozładować się przez stworzenie struktur korporacyjnych (a więc znowu kapitalistycznych). Tak wygląda produkcja w kilku dużych teatrach, w których ostatnio pracowałem. Kilka producentek, system cotygodniowych spotkań podsumowujących prace, podkreślanie dobrostanu zespołu i instytucji – a z drugiej strony »mailologia« (bez poszanowania ekologii), brak jednostek odpowiedzialnych, bo odpowiedzialność rozmywa się w dużej grupie podmiotów, i w końcu zachowania pasywno-agresywne […]”
Michał Borczuch w rozmowie z Agnieszką Zgieb; „Théâtre/Public”, 20.05.2026
Używamy plików cookie, aby poprawić jakość przeglądania, wyświetlać reklamy lub treści dostosowane do indywidualnych potrzeb użytkowników oraz analizować ruch na stronie. Polityka Prywatności
Niezbędne
Niezbędne pliki cookie przyczyniają się do użyteczności strony.
Preferencje
Umożliwiają stronie zapamiętanie informacji zmieniających wygląd.
Statystyka
Pomagają zrozumieć, jak użytkownicy zachowują się na stronie.
Marketing
Stosowane w celu śledzenia użytkowników i wyświetlania reklam.