„Jedyne najwyższe drzewa na ziemi” — nowy spektakl Iwana Wyrypajewa z udziałem Bartłomieja Topy, Karoliny Gruszki i Magdaleny Górskiej.
fot. Teal House
Pokazy premierowe 25–27 lutego w Teatrze Garnizon Sztuki.
Na scenie spotykają się trzy wyraziste osobowości polskiego teatru i kina: Bartłomiej Topa, Karolina Gruszka oraz Magdalena Górska. Towarzyszy im jeden z najważniejszych współczesnych europejskich dramatopisarzy i reżyserów — Iwan Wyrypajew, który powraca z nową, długo wyczekiwaną premierą.
Spektakl „Jedyne najwyższe drzewa na ziemi” to pełna humoru (również czarnego), absurdu i filozoficznej głębi opowieść o współczesnym człowieku zagubionym w świecie sprzeczności, fałszywych emocji i nieustannego poszukiwania sensu. Wyrypajew — autor i reżyser przedstawienia — ponownie sięga po formę, w której precyzja języka i rytm dialogu stają się podstawowym narzędziem budowania znaczeń.
To spektakl o dojrzałości, samotności i próbie porozumienia, które nigdy nie jest oczywiste. Bohaterowie mierzą się z przeszłością, niewypowiedzianymi emocjami oraz wyborami, które — choć dawno podjęte — wciąż rezonują w teraźniejszości. Ich spotkanie staje się konfrontacją z własnymi iluzjami, lękami i potrzebą prawdy.
Minimalistyczna forma przedstawienia wydobywa siłę słowa, obecności i aktorskiej precyzji. „Jedyne najwyższe drzewa” to teatr skupiony na człowieku — pozbawiony zbędnych ozdobników, a jednocześnie nasycony intensywnym ładunkiem emocjonalnym i intelektualnym.
W spektaklu występują:
Bartłomiej Topa — w roli Boncha, mężczyzny dotkniętego stratą, który poprzez codzienny rytuał modlitwy pod drzewem staje się figurą outsidera i zarazem nosicielem niewygodnej prawdy.
Karolina Gruszka oraz Magdalena Górska — jako Sandy i Dorothy: błyskotliwe, ironiczne, momentami bezlitośnie szczere bohaterki, komentujące chaos współczesnego świata i obnażające jego paradoksy.
W pozornie prostych dialogach splatają się śmiech i lęk, codzienność i metafizyka. Spektakl stawia pytania fundamentalne: kim jesteśmy, w co wierzymy, dokąd zmierzamy i czy prawda wciąż ma dziś jeszcze wartość.
Sztuka została napisana w czasie wojny, dlatego jej przesłanie — dotyczące wolności, duchowości i współczesnych iluzji — wybrzmiewa obecnie z wyjątkową siłą i aktualnością.
„Jedyne najwyższe drzewa” to propozycja dla widzów poszukujących teatru, który nie tylko opowiada historię, lecz także konfrontuje i pozostaje w myślach na długo po zakończeniu spektaklu.
