Projekt, zrealizowany ze studentami aktorstwa, sytuuje się na styku koncertu, jam session i przedstawienia scenicznego. Wszyscy wykonawcy są jednocześnie aktorami i muzykami, współtworząc na scenie żywy, zespołowy organizm.
Punktem wyjścia stały się piosenki Leonarda Cohena w przekładach Daniela Wyszogrodzkiego. Teksty, które pozornie należą do innego czasu i innego doświadczenia pokoleniowego, okazały się dla młodych wykonawców zaskakująco aktualne. Poezja Cohena – skupiona wokół tematów przemijania, miłości, wiary, ironii i samotności – rezonuje tu nie jako archiwum, lecz jako materiał żywy, otwarty na nowe interpretacje.
Anna Sroka-Hryń, pracując ze studentami zarówno jako pedagożka, jak i reżyserka, świadomie sięgnęła po repertuar wymagający dojrzałości emocjonalnej i uważności na słowo. Spektakl nie próbuje imitować stylu Cohena ani odtwarzać jego scenicznej charyzmy. Zamiast tego rozbija jego twórczość na indywidualne głosy i osobowości wykonawców, pozwalając im budować własne relacje z tekstem i muzyką.
Na szczególną uwagę zasługuje sposób, w jaki o projekcie pisze autor przekładów, Daniel Wyszogrodzki. Zwraca on uwagę na napięcie pomiędzy młodą energią wykonawców a mroczną, egzystencjalną tematyką piosenek Cohena. To właśnie to napięcie – pomiędzy świeżością a świadomością kresu – staje się jednym z kluczowych motorów spektaklu. Jak podkreśla tłumacz, reżyserka umiejętnie wydobywa niuanse tekstów, rozdzielając je na różne wrażliwości i temperamenty aktorskie.
Struktura przedstawienia oparta jest na klamrze dwóch numerów zespołowych – „Oto jest” oraz „Bagażu brak” – pomiędzy którymi rozgrywają się interpretacje indywidualne, ukazując Cohena jako poetę wielogłosowego, podatnego na odmienne odczytania. Wyszogrodzki podkreśla również poczucie, że twórczość Cohena, tak silnie związana z performansem, domaga się wspólnego słuchania i bycia razem.
Od strony muzycznej spektakl prowadzony jest pod kierownictwem Andrzeja Perkmanna, który odpowiada za aranżacje i spójność brzmieniową całości. Muzyka nie pełni tu funkcji ilustracyjnej – jest równorzędnym partnerem scenicznego działania.
„Oto jest” to przykład pracy pedagogicznej, która wychodzi poza ramy ćwiczenia czy zadania semestralnego. Spektakl pokazuje, jak w przestrzeni akademickiej może powstawać wydarzenie artystyczne, budujące dialog pomiędzy klasyką piosenki poetyckiej a współczesnym doświadczeniem młodych artystów.
Najbliższe prezentacje:
- wtorek, 17 marca, godz. 19:30
- środa, 18 marca, godz. 19:30
Twórcy:
- Reżyseria: Anna Sroka-Hryń
- Aranżacje i kierownictwo muzyczne: Andrzej Perkmann
- Przekład: Daniel Wyszogrodzki
Obsada:
Alicja Bobruk, Karol Jankiewicz, Michał Lupa, Katarzyna Łubik, Goha Nowińska, Damian Pelc, Aleksander Sajewski, Maja Szkutnik, Mateusz Tomaszewski, Piotr Zapert
Teatr Collegium Noblilium